Marathon baanploeg DrentheOnderdeel van het gewest Drenthe

De top bereik je met vallen en opstaan, no pain no gain en al het ongeluk komt in drievoud. De schaatsers van de Drentse marathonselectie ondervonden het allemaal tijdens de drie openingswedstrijden voor de KPN Marathon Cup.

Na een moeizame openingswedstrijd op het ijs van Deventer streek het hele peloton neer op de Jaap Edenbaan in Amsterdam. Grote afwezige was Erwin Veenhof die een trainingsweek in de Schaatstempel van Inzell verkoos boven de Cup. Bij een valpartij op de laatste dag liep Veenhof twee sneden in zijn been op, en moest hij de wedstrijden in Heerenveen en Utrecht ook uitzitten.

De omstandigheden in Amsterdam waren ideaal. De lucht was blauw, het ijs was hard en er stond een groot peloton aan de start. Onder de leiding van een armada aan Topdivisie rijders werd de wedstrijd hard gemaakt. Na de tweede serie tussensprints ging het peloton ronden lang op en lint en konden Patrick Reinders en Jorrit van de Kant niet meer aanpikken. Arnt Jalvingh was op dat moment al noodgedwongen uitgestapt nadat hij al vroeg in de wedstrijd hard de boarding in vloog. Jalvingh kwam wel terug bij het peloton, maar kwam door rugklachten niet aan de finish. Theo Trul en Barry de Vries bleven tot aan de streep in het peloton. Trul kwam hierin tot een 38^ste positie en De Vries kwam door een valpartij in de laatste bocht niet verder dan plaats 54.

Van de gezellige onoverdekte ijsbaan van Amsterdam naar de kille leegte van Thialf. Op het snelle ijs werd de tweede wedstrijd in de Cup reeks gehouden. Vol goede moed en verfriste energie trokken de Drenten naar Heerenveen. Het was dit keer Barry de Vries die de meeste moeilijkheden had. De Roldenaar kwam zichtbaar snelheid te kort en moest acht ronden voor het einde de strijd opgeven. Patrick Reinders profileerde zich aan de andere kant als een van de sterkste Drenten. De man uit Hoogeveen reed na ongeveer twintig ronden weg van het peloton en hield de voorsprong vast tot de eerste tussensprints. Reinders pakte hierdoor zelfs een aantal punten voor het algemene klassement, maar kwam in de uitslag tot een 48^ste stek. Ook Jorrit van de Kant (54^ste) en Arnt Jalvingh (34^ste) voelden zicht stukken beter in Thialf en kwamen zonder veel problemen aan de finish. Theo Trul kwam in de eindfase hard ten val. Hij kon een voor hem vallende rijder niet meer ontwijken en kwam na een lange vlucht hard met zijn rug op het ijs terecht. In Utrecht was hij gewoon weer van de partij.

Met de start van de wedstrijd in Utrecht was het nog 17 graden boven nul en stonden er 95 zwetende rijders aan de start. Het ijs was zacht en beslagen. Als het peloton achter de Zamboni aan had gereden had het nog geen verschil gemaakt. Wat volgde was niet zozeer een snelle wedstrijd, maar wel een hele harde wedstrijd. Halverwege de wedstrijd werd er vooraan het peloton hard doorgetrokken en ontstonden overal gaten. Veel rijders vielen hierbij af, waaronder Jorrit van de Kant en Arnt Jalvingh. De man uit Ruinen was al vroeg onderuit gegaan en kampte nog met een kuitblessure die hij tijdens een training had opgelopen. Drie Drenten reden de wedstrijd in Utrecht uit en Theo Trul was hierbij met zijn 27^ste plaats de best geklasseerde. Patrick Reinders reed naar een 45^ste positie en Barry de Vries eindigde op een 49^ste plaats. Een eervolle vermelding gaat nog uit naar Nelleke Ensing, die in Utrecht voor het eerst dit jaar een wedstrijd bij de dames uitreed. De dame die bekend staat als ‘zwaar-ijs-rijdster’ handhaafde zich goed in het peloton en kwam na 50 ronden als 52^ste over de streep.